my life would suck without them…
June 4, 2009
kahapon kahit na super maulan ng bongga, hindi ito naging hadlang para makipagkita ako sa mga all time super friends ko. hakshuali, hindi lang naman din yun yung dahilan ng pagkikita namen, may appointment din kasi aq at nung babae sa larawan na itago na natin sa pangalang kat sa aming dentista na kay baet na biglang kinansela ang appointment namen.
so ayun nga, wala na rin naman kameng magagawa kaya minabuti na lang namen na ituloy ang pagkikita namen sa dating tagpuan.. sa bahay nung lalake (sori dai, kailangan kong sabihin talaga na lalake ka para hindi naman nakakalito sa inio ni kat..Ü) sa larawan na itago na lang natin sa pangalang alvin.
1st year college ako nung nakilala ko si kat at di naglaon naging kaibigan pati na rin si alvin. sa tatlong taon namen na pagsasama sa aming sintang paaralan nung kolehiyo, marami kaming mga bagay na natutunan, pinagsisihan, iniyakan at pinasalamatan. makulay ang buhay nameng mga bakla lalo na ngayon na hindi na namen kinahihiyaang pag usapan ang sex (nung college kz mejo hiya hiyaan pa kame..Ü) at mag share ng thoughts, feelings, and emotions tungkol sa bagay na yon. nakakatuwa kasi kahit kame ni kat na wala pang karanasan eh, namumulat na rin sa mga makamundong usapan at marami na kameng natututunan.
siyempre iisa lang din ang line of work naming tatlo, kolgirls kameng lahat. kame ni alvin sa makati si kat sa alabang. simula ng magka trabaho kame medyo madalang na ang pagkikita namen gawa ng iba iba ang iskedyul namen sa pinagpuputahan namen. nakakasira talaga ang klase ng trabaho namen sa frendship.Ü pero siyempre, hindi pwedeng hindi kame magkita kita kahit once a month lang. kahit mga 1 hour lang kameng magkita kita, ayos na sa men yon. ang importante, nakita namen ang presenxa ng isa’t isa.Ü
hindi ako ms. friendship, lalong hindi rin ako snob. bilang lang talaga at piling pili ang mga kaibigan ko. sabihin na lang naten na may pagka choosy ako pagdating sa mga kaibigan. kung hindi kita feel, sorry na lang. mas gugustuhin ko na lang mag isa kesa makipagplastikan. karaniwang nangyayare sa ken eh, kung kanino ako madikit sila na talaga yung nagiging super frends ko. kagaya na lang ng nangyari sa aming tatlo.
mabuti na lang din at hindi kame natuloy ni kat kina doc. parang inadya talaga ng panahon na mangyari yon. at least nagkaroon kame ng mejo mahaba mahabang oras para magpalitan ng mga chikahan, kuro kuro at chismax na pinag uusapan sa buong bayan…Ü
simple lang kaligayahan ko, makasama ko lang sila ayos na ayos na buong araw ko. ramdam na ramdam ko kasi yung security sa piling nila. alam kong kahit na anong mangyare, nasa tabi ko sila (basta pare pareho iskedyul namn..Ü). kasama kong tatawa sa mga kagagahan ko, mag e emote sa mga problema namen na walang katapusan, at tatawa na naman dahil alam namen na magiging ayos din ang lahat at nasa amen pa rin ang huling halakhak.
