back to normal

 ilang araw na ang nakalipas matapos yung emo moment ko. inatake na naman ako ng emo syndrome at wala talaga akong maisip na maganda nung mga panahon na yon. hindi ako makapag sulat gawa ng baka makita ako ng pinsan ko na nag mo moment at baka isipin niya na nababaliw na ko. sa totoo lang, natakot ako sa sarili ko non. natakot ako dahil parang mag be break down na talaga ako at parang suicidal na talaga ang drama ko non. nagsimula yon ng magising ako isang araw at mangiyak ngiyak dahil naisip ko na mag ko kols na naman ako, magpapa ka plastik sa mga customers na irrate, hihintayin ang 1st break, lunch, 2nd break, mga panakaw na team meeting pag avail pagkatapos uwian. ganon ang eksena ng buhay ko araw araw sa putahan namen. tatlong taon na kong nagpapaka puta at ganon ng ganon lang talaga ang mga eksena sa aking everyday life. sinong hindi magsasawa don diba. tapos sinabayan pa ng inferiority complex. haayyyy… sarap na lang mawala ng time na yon at mapunta sa outer space.

 as i’m writing this entry, masasabi ko naman na mejo ok na ko. ilang araw na pag mo mo moment lang ang katapat at ilang mga patak ng luha. at voila! balik na ulet si kuting sa dati niyang katinuan. ready na naman sa mga challenges na bibigay sa kanya ni Bro. kagaya nga ng sinasabi ko sa mga kaibigan ko, giving up should never be our option. kinailangan ko lang talaga siguro ng time para makapag isip at mag focus ulet sa trabaho ko.

  masasabi kong nakatulong din ang inuman session namen ng mga team mates ko last tuesday. kulang lang cguro talaga ko sa good time. kahit kasi naka leave ako andito lang ako sa bahay. i admit, boring talaga ang buhay ko. hindi lahat nakasama. pero keri pa rin. apat kaming natira sa inuman. at lumaklak talaga ako ng bongga. first round, absolut vodka na vanilla flavor na hinaluan ng the bar tapos may chaser na sprite. 2nd round, absolut vodka pa rin pero this time wala na siyang halo. hindi ako hard drinker, mejo malakas yung tama niya sa ken kaya naka ilang shot lang ako. at ang finale, ano pa ba….. siyempre pulang kabayo na. naka 2 mucho size kame. yung pangalawa halos hindi na rin namen naubos. dahil filingera akong malakas uminom, ang ending takbo sa cr para umihi kunware pero ang totoo sumuka ako ng bongga at halos umiikot ang paningin ko. bago pa ko sumakay g bus pauwi bumili ako ng maraming kendi kasi alam kong baka any moment masuka ako. mabuti na lang at nakatulog lang ako, pero masakit pa rin ulo ko. kahit ganon yung nangyari, hindi ko pinagsisihan yung pagsama ko sa mga ka team mates ko. bukod sa libre na (poverty stage na kasi ko non eh, gusto ko lang talagang uminom nung araw na yon), nag enjoy talaga ako. nakapag videoke ako at siyempre nagpalitan ng mga chikahan ng mga team mates ko.Ü

 mamaya may pasok na naman ako. dahil sa nag titino tinuan na ko, i promise na hindi na ko ma le late. kung hindi, hello suspension…Ü i’m back in the game..Ü

 PS:

share ko lang lss ko.. enjoy listening…Ü

Puff Daddy - Forever - My Best Friend Feat. Mario Winans

happy birthday

                                                                                                     mother and child

 kung gaano ko kasigasig bumati sa mga kaibigan ko sa tuwing mag bi birthday sila eh, kung bakit ngaung araw eh, nakalimutan ko na birthday ng aking one and only sister.

 nag i internet ako ng bonggang bongga ng tawagin niya ako at yayaing kumaen. siyempre, dahil sa matakaw ako, tinanong ko kung anong fudang nila. ng sabihin niyang pansit daw, tinanong ko pa ng bongga kung anong meron (stupid talaga ko, samantalang the day before her birthday pinaalala ko pa sa mama ko na bday na niya). para kong sinampal sa hiya ng sabihin niya na birthday nga niya. of all people bakit nga naman yung birthday niya pa yung nakalimutan ko.

 xenxa na elda, wag mo sanang isipin na hindi ka importante sa ken. masyado lang pre occupied ang utak ko ngayon, at kung hindi mo pa pinaalala baka hindi ko na nga talaga naalala na birthday mo ngayon. 

 happy birthday da….. alam kong hindi tau vocal sa mga feelings naten. pero sana alam mo kung gaano kita kamahal. salamat sa pag intindi sa mga kamalditahan ko. salamat sa pagsunod sa lahat ng mga inuutos ko dahil tamad tong ate mo (at alam mo kung gano ko katamad di ba…Ü). sa lahat lahat ng ginagawa mo para sa amen ni mama. at maraming salamat sa hindi mo pagpapabaya sa mahal kong pamangkin. hindi man maganda ang maaga mong pagbukod sa men ni mama, hindi yun naging katapusan ng pagiging magkapatid naten. kung meron man akong pinagsisisihan, yun ay yung mga bagay na dapat nagawa ko pero hindi ko nagawa.i’m sorry sa lahat ng mga nagawa ko sa iyo simula ng mga bata tau, hehe.Ü i’m sorry din kung lage lang akong nagpapasaway at dumadagdag sa mga kalat ni yannah sa bahay niyo. i’m sorry rin kung hindi tayo kagaya ng ibang magkakapatid na super duper close. ganon pa man, nagkaroon tau ng ibang bonding simula ng pinanganak mo si yannah.

  promise next year hindi ko na makakalimutan yung bithday mo.Ü at may gift na rin ako non sayo. sorry talaga..

 haylabyaw da…Ü

PS: 

alam kong hindi mo alam na ginawa ko to at may blogsite ako dahil hindi ka naman nag iinternet…Ü, pero malalaman mo din to sa mga susunod na panahon…Ü at parang awa mo na, wag mo na rin susundan c yannah… aun lang…Ü